1884 - łodyżki w górę!

1884 suknia w kwiaty

Współczesne krawiectwo uczy nas, że tkaninę w kwiaty kroi się tak, 

by łodyżki były na dole, a kwiat w górze - tak jak natura chciała.

Jak widać, w XIX wieku, a przynajmniej w szalonych latach 1880-tych 

(tu rycina z "Revue de la Mode", rok 1884) 

nie było to takie oczywiste. Oczywiście większość krojono tak jak i teraz - 

ale wiedzcie, że jeśli rąbniecie się w kierunku krojenia tkaniny na turniurę -

 nie będzie to błędem  

Przy okazji - jeśli oglądacie ten post na komórce, 

to fioletowa suknia ma wzór w jabłka :D

Przepraszam, wkręcam was - to takie stylizowane kwiaty. 

Ale na małym ekraniku wyglądają jak jabłka 

Starożytna Grecja w modzie XIX wieku - 9

 Słowem wstępu do posta

Maj to czas przygotowań do pikniku Krynoliny w pszczynie.

Datowanie na rok 2016 to 1870-1890.

Jako że przy temacie guzików mieliście princesse

tym razem dwie turniury -

z pierwszego i drugiego okresu.

Pierwsza turniura (ok.1868-1876) wykształciła się z krynoliny,

dlatego ma też cechy wcześniejszego kroju -

dość lużne rękawy, spadziste ramiona, rozmaitość dekoltów,

spódnica krojona z klinów rozszerzających się dołem.

1872 july / lipiec "Journal des Demoiselles"

Druga turniura (ok.1881-1889) nastała po modzie sukni princesse. 

Tu mamy już w większości ubiorów wąskie ramiona,

stójki nawet w letnich ubiorach, dekolty na co dzień występują sporadycznie.

Spódnica ma wąskie bryty przodu i boków, za to suto marszczony tył.

1886 maj "La Mode Illusttree"

Bzy / lilac - maj 2016

Maj się zbliża :)

Za oknem bez wypuszcza pąki, pojedyncze kwiatki już są :)

Uwielbiam bez.

W ramach ciekawostki, cytując Wikipedię:
"Początkowo sadzono tylko formę typową o drobnych
pojedynczychkwiatach, ale już wkrótce
pojawiły się w uprawie odmiany szlachetne:
białokwiatowy 1613 rok
pełnokwiatowy biały 1823
pełnokwiatowy purpurowy 1846
Do połowy XIX wieku znano zaledwie 25 takich odmian.
Od 1875 roku ich uprawązajął się francuski ogrodnik
V.Lemoine z Nancy. Otrzymał ponad 200 odmian.
Obecnie uprawia się wyłącznie sztucznie wyhodowane
kultywary. Znanych jest ich ok.1000.

Ostatnio byłam na targu staroci i wypatrzyłam cztery ryciny.

Wyglądały jakby ktoś je ratował z ogniska rzucając w błoto.

Ale - przemawiały do mnie tak silnie, że je kupiłam.

Zwłaszcza jedna. Domyślacie się już? :D

Nie jest mi znane pismo, z którego pochodzą -

nie są podpisane, mają tylko podwójną numerację.

Datuję je na koniec lat 1880-tych, około 1887-1889.

A poniżej zbliżenie na wzór sukni :)

To co - szukamy tkaniny w bzy?

 Pani ma zapewne dość drogi wachlarz ale podobne w wyglądzie -
drewniane, ażurowe, sprowadzane z Chin - można kupić współcześnie.

Jedna jaskółka wiosny nie czyni :-)

Pierwszy dzień kalendarzowej wiosny :-)

Podobno jedna jaskółka wiosny nie czyni ...

więc pokażę ich więcej :-)

Oczywiście w kontekście stroju historycznego :-)

Na przykład, można wyhaftować je na 
bieliźnie osobistej lub stołowej, 
na chusteczce lub na mankietach :-)

1884 La Mode Francaise

Wersja dla zmarźluchów - mufka z jaskółkami.

1884 La Mode Francaise

A może tak pomalować wachlarz w jaskółki?

\W sam raz na wiosenne spacery :-)

1884 La Mode Francaise

Czymże by jednak był ten jaskółkowy zestaw bez sukni?

Najprawdopodobniej to gotowy nadruk, tkanina z metra 

łączona z gładką i z ciemniejszym w odcieniu aksamitem.

Choć równie pięknie by wyglądały jaskółki będące 

aplikacją z tego samego aksamitu?

1882 Revue de la Mode 563

A tu  mamy tył do powyższej sukni :-)

1882 Revue de la Mode

A Wy - czy widzieliście gdzieś historyczne ubiory lub 

dodatki do nich - z jaskółkami właśnie?

Postaram się Wam jeszcze kiedyś dorzucić tu 

broszkę z jaskółką :-) Ale odgrzebanie jej z 

odmętów komputera trochę czasu zajmie :-)

Plisowane spódnice w latach 1880-tych

Cóż ... Jedną z bardziej charakterystycznych cech

sukni z okresu drugiej turniury są plisowane spódnice.

I nie tylko ale to na spódnicach się skupimy :-D

1885 Godey's Lady's Book

La Mode Illustree

I te pliski tak ładnie im się układają, niezależnie co robią - 

czy stoją, siedzą czy leżą ... ale ale!

Może w takim razie przypatrzmy się zdjęciom z epoki,

może wcale nie było tak idealnie?

Może ryciny kłamały?

Ejże! Faktycznie idealnie się trzymają - ALE

właściwie to chyba coś je trzyma  - sądząc po zdjęciach - 

i nawet widać, w którym miejscu te trzymania przebiegają.

A już zwłaszcza na tym poniżej:

Dover Publications

Cóż to był za trik?

Ano od wewnątrz plisy łapano nitką lub doszywano do tasiemki:

1885   Tygodnik Mód i Nowości   nr

Tu narysowałam wam czytelniejszą wersję:

mocujemy nitkę na wierzchołku pierwszej fałdki,

przeciągamy nitkę do drugiej, zostawiamy tyle luzu ile

szerokości ma fałdka, mocujemy i tak aż wszystkie

plisy zostaną ze sobą połączone. 

A potem zmieniamy wysokość - bo jak zapewne

zauważyłyście na zdjęciach - przytrzymane były na 

różnych wysokościach. 

Czy nitki / tasiemki nie zrywały się przy zakładaniu?

Nie, ponieważ między ciałem a spódnicą była albo 

halka albo podszewka spódnicy.

To teraz, jak już wiecie co one robiły z plisami ... 

Patrząc na zdjęcia i ryciny możecie się pozastanawiać - 

na jakiej wysokości są sznureczki? :-P

1883 Der Bazar

1883 Der Bazar

1888 Praga

1885 winter 2 - part 2 - skirt

Dziś będzie i o mojej spódnicy do kostiumu zimowego

i o spódnicach do sukni z okresu II turniury w ogóle.
Czyli post techniczno-krawiecki :-)
about Foundation Skirt or Under-Skirt

Każdy kto choć trochę kojarzy modę okresu drugiej turniury  -
1881 - 1889 wie, że najczęściej są to suknie dzielone:
oddzielnie stanik, oddzielnie dół sukni.
Dość często występowały też staniki w formie żakiecików.
Nie żeby całkiem nie było sukien jednoczęściowych -
jednak najczęściej występowały w formie dwudzielnej.

Właśnie - dwudzielnej. Nawet jeśli spódnica miała tunikę / draperię?
Jeśli mamy dużo tkaniny to owszem, możemy uszyć
oddzielnie spódnicę i oddzielnie tunikę.
Ale to oznacza nie tylko więcej zużytej tkaniny.
To także dwa paski w talii - a przez to dodatkowe pogrubienie.
Żeby nie było, że takie rozwiązanie to same wady - NIE.
Taki trzyczęściowy zestaw - stanik, spódnica i tunika
stwarza o wiele większe możliwości w tworzeniu i miksowaniu
zestawów z innymi. Zwłaszcza, że ten okres w modzie
charakteryzował się  bardzo kontrastowymi połączeniami
wzorów i kolorów :-) ale o tym innym razem :-)

Wracając do spódnicy - a właściwie doły sukni.
Koncepcja samej spódnicy zapewne nie sprawia wam
problemu toteż przejdźmy do spódnic łączonych z tunikami :-)

Na początek może kilka cytatów z polskich pism:

"Świt" 1884
przedruk z "Revue de la Mode"

"Świt" 6/46
SUKNIA BALOWA ADAMASZKOWA
 Spódnicz fałszywa pokryta u dołu trzema falbankami z
białego atłasu. Ponad niemi idzie gładki fartuch(...)"
"Świt" 2/68
TUALETA Z ORZECHOWEJ WEŁNY
 Spódniczka fałszywa oszyta jest u dołu jedwabną plisowana 
falbaną na 8 cent. szeroką. Fartuch z orzechowej wełny (...)"
"Świt" 7/73
SUKNIA ŚLUBNA
 Spódnica fałszywa z białego lekkiego jedwabiu oszyta jest u 
dołu plisowaną z ciężkiej materyi falbaną, na 12 cent. szeroką. 
Druga \spódnica z materyi w deseń (...)"

O co chodzi z ta fałszywą spódniczką? Ano szyjemy podszewkę,
najczęściej z bawełny choć ślubne i balowe mogły mieć
podszewki jedwabne - kto w końcu bogatemu zabroni? :-)
A na nią doszywamy kolejne fragmenty dołu sukni.

"Tygodnik Mód i Powieści" wprost mówi o podszewce.

TMiN 3/1885
N.1 i ryc.8 w N-rze 4
Suknia z krótką draperyą.
(...)Spódnicę z materyały podszewkowego, oszytą u dołu 
wolantem 20cent. szerokim, ułożonym w kontrafałdy, 
pokrywa aż do draperyi górnej wolno spuszczone bryty z 
materyały w paski (...)

TMiN 9/1885
Opis do N-ru 8.
N.31. Suknia z szarfą
O ile spoódnica podszewkowa widoczna jest z pod 
tuniki, objęta jest plisą aksamitną, a z przodu zaś dany wązki 
bryt sięgający aż do góry.(...)

Pisownia z obu pism zachowana oryginalnie :-)
żeby nie było, że błędy robię :-)

A jak taka dół sukni wyglądał wg ilustracji w pismach?

1886 "De Gracieuse"
aksamitne panele tylko w częściach odkrytych,
reszta zostanie zasłonięta tuniką / draperią.

1887 
Plisy doszyte od bioder.

1888 "The Delineator"
Wygląd spódnicy -podszewki z wierzchu ...

... i od wewnątrz :-)

Często bowiem taka spódnica pełniła trzy role -
jeśli podszewka była luzem, z doszytą falbanką na dole a
elementy spódnicy naszyte od wyższych partii -
była halką, turniurą i spódnicą.
Ot - czego to praktyczność kobieca jest zdolna :-)
Oczywiście, możne uszyć dół sukni bez tego całego
ustrojstwa turniurowego i nosić z oddzielnym stelażem.

Ale to już wiecie dlaczego w użyciu były turniury-poduszki,
które takiej spódnicy z fiszbinami pozwalały lepiej się układać
jak to macie na przykładzie ostatniego obrazka.
Żeby nie być gołosłowną - inne przykłady
poduszkowych turniur :-)
Takie małe z siatki metalowej też się nieźle sprawdzały.

1886 "DeGracieuse"

I oto  - po tym przydługim wstępie - jak wygląda moja
spódnica zimowa wg rysunku i kroju z 1885 roku :



Początkowo chciałam w nią wsadzić metalowe fiszbiny ale
głos rozsądku stwierdził, że skoro chcę mieć zdjęcia na ślizgawce
 - a na łyżwach ledwo stoję - to jednak damy podwójne
plastikowe ORAZ poduszkę.
W końcu nie chcę mieć uda przebitego na wylot metalem.
Jak widzicie - czarne płótno jako podszewka dołem, jasne górą.
Dół garnirowany trzema plisami pluszowymi.
Tak naprawdę - dla oszczędności wełny. pas wełny, plusz,
paseczek wełny, plusz, paseczek wełny, plusz :-)
Przód będzie bardziej odkryty i przy chodzeniu czy siadaniu
tunika może podjechać do góry i ukazać spód -
dlatego przód jest pokryty wełną aż do bioder.
Za to z tyłu, który całkiem niemal zakryje draperia,
ma widoczną tu tylko podszewkę.
Tunika będzie wszyta na stałe pomiędzy szwy spódnicy,
które tu do zdjęcia spięte są tylko na szpilki.
O drapowaniu - następnym razem.

A na koniec - ale jeszcze tak nie całkiem -
wykroje spódnic :-)

1883 "La Saison" nr18

1884 "La Saison"
To przykład spódnicy bez fiszbin.
W książkach to jeden z najczęstszych krojów -
dwa wąskie kliny przodu i boków, pasowane jedną lub
dwiema zaszewkami, bryt tylni w formie prostokąta.

1885 "Tygodnik Mód i Powieści"

1887 "La Saison"

Mam nadzieję, że ten post okaże się pomocny w Waszych
krawieckich działaniach :-)
POWODZENIA! :-D

1885 czyli suknia zimowa 2 - część 1

Post o planach widzieliście:

plany 2015

Jest wśród nich ta suknia:

Pora na kończenie tego projektu :-)

 Suknia już w mniejszej ilości kawałków, 

jest w fazie układania draperii (o tym post w weekend)

a na razie nurtuje mnie problem:

NAKRYCIE GŁOWY.

Pomysłów kilka ...  ale chyba żaden nie pasuje do 

moich pyzatych pućków i gruszkowatego kształtu twarzy ...

Ale o najmodniejszych typach nakryć głowy

mogę Wam opowiedzieć a Wy mi powiecie - 

w czym mi będzie najlepiej do twarzy. 

Tak WIEM -  w woalce :-P

Opcja chyba najmniej popularna w pismach:

ale jedna z lepszych twarzowo dla mnie wersji ... 

Jednak -  po pierwsze nie mam włóczki, 

po drugie nie mam czasu.

1885 "De Gracieuse"

Obok typowego dla okresu II turniury kapelusza - 

jakby cylinderka ze zwężona cylindrycznie główką, 

drugim najpopularniejszym modelem był bonecik:

1885 "De Gracieuse"

Jednak taki bonecik nie był częstą opcja do ubiorów zimowych.

To już częściej pojawiało się coś takiego - 

jakby berecik - z wyższą lub niższą ale zawsze marszczoną

główką oraz niewielkim otokiem, czasem z rondkiem.

1885 "De Gracieuse"

Jednym z najczęstszych nakryć głowy do ubioru zimowego

był cylinderek ze stożkową główką  - z rondkiem ...

lub bez niego, za to z futrzanym otokiem.

Model po prawej wygląda jak skrzyżowanie 

takiego kapelusza z beretem.

1885 "De Gracieuse"

Te są niskie, prawie jak toczki, pokazuję je jako jedną z opcji.

Oczywiście zdechłe ptaszory jak najbardziej na topie ...

Ma ktoś tutorial na robienie takiego ładnego skrzydła?

1886 "De Gracieuse"

A poniżej kilka przykładów ubiorów zimowych w całości,

łącznie z powyższymi kapeluszami. 

Woalka nie tylko chroni aparat przed pęknięciem kliszy

przy robieniu zdjęć tak brzydkiej babie ... :-P

... Woalka pełni nie tylko funkcję ozdobną ale

chroni także twarz przed wiatrem i zimnem.

Może nie tak jak porządne opatulenie szalem - 

ale jednak.

1886 "De Gracieuse"

A tu stroje na łyżwy :-)

1886 "De Gracieuse"

To jak myślicie? 

Które nakrycie głowy mam przygotować? :-)

Plany 2015 czyli leżą i czekają.

Macie noworoczne postanowienia?

Ja na ogół nie. Krzyżuje mi je albo praca 

albo życie albo zdarzenia losowe. 

Ale ... może jak Wam pokażę nad czym od paru

 lat pracuję to zwiększy się moja mobilizacja :-P

Niedokończonych strojów jest 5.

Są na etapie : skrojony, częściowo pozszywany.

1886 "Tygodnik Mód i Nowości"

Suknia w czerwono-białą krateczkę, 

szyta z myślą o sprzedaniu jej.

Regulowany rozmiar 36 / 38. 

ok.1805

Maria Gutkowska-Rychlewska

"Historia ubiorów"

Suknia z Muzeum Narodowego w Krakowie

Moja będzie bez haftów. a przynajmniej nie w 

najbliższym czasie :-P

1867 Les Modes Parisiennes

ale nie sądzę by był to tytuł pisma.

Zdjęcie z jakiejś starej aukcji z eBay, 

namiętnie poszukuję tej ryciny w lepszej jakości.

1877-1880 Helena Modrzejewska

Moja suknia nie będzie taka piękna, 

8 m jedwabiu szerokiego na 1,2 m to 

jednak o wiele za mało. 

Moja będzie błękitna, łączona z białym tiulem.

1885 "The Delineator" october

zachorowałam na ten kostium od pierwszego wejrzenia :-P

Zawsze wyobrażałam go sobie w brązie. 

Moja karakuła to plusz ale bardzo ładny, kupiony ...

ja wiem? Z 5-6 lat temu? Czekał :-)

Latem 2013 roku trafiłam na przecenioną wełnę.

Brązową, idealną do futerka. I zaczęłam szyć.

Tu macie więcej ubrań:

1885 The Delineator - october

a jeszcze więcej pism na tej stronie:

www.digitalchangeling.com

To co - trzymajcie za mnie kciuki :-D

Postępy prac trudno mi fotografować bo 

mam dość ciemno w mieszkaniu i zdjęcia nie są ostre :-(

Ale może czasem coś wrzucę :-D

Życzcie mi powodzenia - 

Bo to tylko ułamek moich planów :-P